چگونه پارامترهای ساده در محیط فمیلی Family- Revit ایجاد کنیم؟

آموزش نحوه ایجاد پارامترهای ساده در محیط فمیلی Family-Revit

چگونه  پارامترهای ساده در محیط فمیلی Family-  Revit ایجاد کنیم؟

در  این بخش شما یاد میگیرید که  ساختن اجزا تشکیل دهنده فمیلی  در رویت آسان است. ابتدا باید با ابزار Forms آشنا باشید. اگر خواهید دانست که وقتی به قسمت Properties  بروید، میتوانید بسیاری از گزینه های مفید تر را در از ابزار Forms پیدا کنید. برای شروع ما برای یادگیری از پارامترها فمیلی استارت میزنیم .

پارامترها چه هستند؟

پارامترها فرمولها و معادلات ریاضی هستند که در فمیلی Revit تعبیه شده که خواص آنها را شامل طول، عرض و عمق می کند (همانند تصویر شماره ۱).

میلی های پارامتری

شکل ۱. فمیلی های پارامتری.

پارامترها همچنین می توانند ظاهر و دید اجزاء فمیلی را کنترل کنند. بنابراین، هنگامی که فمیلی به یک پروژه بارگیری می شود، کاربر می تواند شیوه رفتار و رفتار فمیلی را تغییر دهد.  این یک ویژگی قدرتمند ویرایشگر فمیلی است که آن را از دیگر برنامه های کاربردی مدل سازی جدا می کند. در حالی که این ممکن است پیچیده شود، در واقع، این نیست. فقط چند قاعده ساده برای پیروی وجود دارد

 

این مقاله مبانی ایجاد پارامترهای فمیلی ها را به شما می آموزد.

پارامترهای ابعاد برای درک بهتر اینکه چگونه پارامترهای شکل یک جزء را کنترل می کنند، این آموزش را دنبال کنید و یک فمیلی جدید را با استفاده از الگو فمیلی  Generic Model شروع کنید:

در مرجع. نمایش، طرح و ابعاد سطح تنظیمات مرجع در نظم عددی (فقط برای این تمرین) نشان داده شده است.

شکل ۲. واحدهای مرجع برای آموزش.

روی ابعاد ۵ ‘- ۰ کلیک کنید. در نوار گزینه، بر روی منوی کشویی برچسب کلیک کنید و سپس <اضافه کردن پارامتر …> را انتخاب کنید نگاه کنید به شکل ۳

گزینه اضافه کردن پارامتر.

شکل ۳ : گزینه اضافه کردن پارامتر.

این کادر محاوره ای Properties Parameter را باز می کند (شکل ۴ را ببینید). در قسمت Parameter Data، طول نام را در فیلد Name تایپ کنید. روی دکمه Instance کلیک کنید و سپس روی OK کلیک کنید.

کادر محاوره ای Properties Parameter شما فقط یک پارامتر ابعادی به نام Length ایجاد کرده اید.

شکل ۴: کادر محاوره ای Properties Parameter شما فقط یک پارامتر ابعادی به نام Length ایجاد کرده اید.

پارامتر طول

اکنون بر روی دکمه Types Family از پانل Properties تب اصلاح کلیک کنید (شکل ۶ را ببینید).

این کادر محاوره ای Family Types باز می شود که پارامتر ابعادی که تازه ایجاد کرده اید در زیر ستون Dimensions ظاهر می شود (نگاه کنید به شکل ۷).

کادر گروه انواع محاوره ای

شکل ۷. کادر گروه انواع محاوره ای.

همانطور که ممکن است حدس بزنید، اگر مقدار طول را تغییر دهید، تنظیمات مرجع در منطقه طراحی به روزرسانی خواهند شد. آن را امتحان کنید کادر محاوره ای را در سمت چپ حرکت دهید تا بتوانید منطقه طراحی را ببینید. طول را به هر مقدار تغییر دهید و سپس دکمه اعمال را کلیک کنید. شما باید یکی از تنظیمات مرجع را ببینید. روی OK کلیک کنید و چند بار (Ctrl + Z) یک فرمان واگرد را تغییر دهید تا طول را به ۵ ‘- ۰ تغییر دهید.

اگر متوجه شدید، تغییر در طول ساخته شده است از جایی که شما با کلیک بر روی صفحه اول مرجع (شماره ۱ مرجع تنظیمات در شکل ۲). اما آنچه ما می خواهیم انجام دهیم این است که هواپیماهای مرجع را از مرکز پیشنهادی پیش فرض مرکز فعال کنیم. برای انجام این کار، ابعاد رشته را همانطور که در شکل ۸ نشان داده شده قرار دهید و سپس روی نماد EQ با یک اسلش کلیک کنید. Revit به این نماد به عنوان محدودیت برابر اشاره دارد.

ابعاد رشته

شکل ۸. ابعاد رشته.

 

مقادیر در ابعاد رشته به EQ تغییر می کنند، و علامت روی در نماد محدودیت محدودیت از بین می رود (نگاه کنید به شکل ۹).

نتیجه پس از کلیک بر روی نماد محدودیت برابری

شکل ۹ نتیجه پس از کلیک بر روی نماد محدودیت برابری.

 

در این حالت، ویژگی محدودیت محدودیت، بعد طول را از زمان مرکز مرجع پیش فرض مرکز هنگامی که مقدار تغییر می کند، فعال می کند. پس بگذارید این پارامتر را خاموش کنیم. روی دکمه ی نوع فمیلی ها کلیک کنید و سپس مقدار طول را به ۱۰ ‘- ۰ تغییر دهید. توجه داشته باشید که هواپیماهای مرجع از مرکز می کشد (نگاه کنید به شکل ۱۰).

انعطاف پذیری در Revit مترادف با آزمایش است. این کار برای اطمینان از صحت و ثبات پارامترها انجام می شود، زیرا بیشتر آنها به فمیلی اضافه می شوند. این یک عمل خوب است که هر پارامتری را ایجاد کنید تا مطمئن شوید که آنها به درستی کار می کنند.

بعاد از مرکز با استفاده از ویژگی محدودیت برابری رشد می کند

شکل ۱۰. ابعاد از مرکز با استفاده از ویژگی محدودیت برابری رشد می کند.

 

حالا نوبت شماست. با کلیک بر روی ابعاد ۴ “- ۰” و ایجاد یک پارامتر نمونه به نام Width قرار دهید. یک ابعاد رشته بین افق های مرجع افقی قرار دهید و سپس روی نماد محدودیت برابری کلیک کنید. فمیلی شما باید شبیه شکل ۱۱ باشد. Flex این پارامتر جدید قبل از ادامه دادن به این آموزش

پارامترهای طول و عرض کامل

شکل ۱۱ پارامترهای طول و عرض کامل.

 

دوبار روی Elevation Front از مرورگر پروژه کلیک کنید و سه خط مرجع افقی را که در شکل ۱۲ نشان داده شده، طراحی کنید. روی ابعاد ۲ ‘- ۶ کلیک کنید و یک پارامتر نمونه به نام Height ایجاد کنید. ۰’ – ۱ ½ را کلیک کنید و قفل کنید و ۲ “ابعاد

اضافه کردن هواپیماهای مرجع از ارتفاع جلو

شکل ۱۲. اضافه کردن هواپیماهای مرجع از ارتفاع جلو.

روی نماد ۲ ‘- ۶ کلیک کنید و سپس Tabletop را از نام Identity -> نام در پالت Properties بنویسید (شکل ۱۳ را ببینید).

نامگذاری یک صفحه مرجع

شکل ۱۳. نامگذاری یک صفحه مرجع.

 

فلکس پارامتر ارتفاع. توجه داشته باشید که ابعاد قفل ۰ ‘۱ ½ “به دنبال مقدار قد که در کادر محاوره ای Family Type وارد شده است. ابعاد ۲” نیز ثابت می شود. این یک راه برای محدود کردن ابعاد است.

قبل از اینکه حرکت کنیم، توضیح مختصری از پارامترهای نوع و پارامتر در کادر محاوره ای Properties Parameters (شکل ۱۴) است:

کادر محاوره ای Properties Parameter

شکل ۱۴. کادر محاوره ای Properties Parameter

 

پارامترها را تایپ کنید

هنگامی که یک فمیلی انتخاب شده در یک پروژه حاوی پارامترهای Type است، پارامترهای خاص در کادر محاوره ای Type Properties ظاهر می شوند زمانی که دکمه Edit Type از جعبه محاوره پالت Properties کلیک شده است. بنابراین، اگر بیش از یک نمونه از فمیلی در پروژه وجود داشته باشد، تمام پارامترهای نوع (به عنوان مثال، مواد) از آن موارد تغییر خواهند کرد (نگاه کنید به شکل ۱۵).

پارامترها در کادر محاوره ای Properties Type

شکل ۱۵. پارامترها در کادر محاوره ای Properties Type

پارامترهای نمونه

هنگامی که یک فمیلی انتخاب شده در یک پروژه حاوی پارامترهای نمونه است، پارامترهای خاص در پالت Properties نمایش داده می شوند (نگاه کنید به شکل ۱۶).

پارامترهای خاص در پالت Properties

شکل ۱۶ : پارامترهای خاص در پالت Properties

 

 لازم نیست دکمه Edit Type را کلیک کنید. بنابراین، اگر بیش از یک نمونه از فمیلی وجود داشته باشد، تنها فمیلی انتخابی پارامترهای نمونه خود را تغییر خواهد داد.

اکنون که چارچوبی را برای مدلسازی اجزاء خود ارائه کردهایم، اکنون پارامترهای ابعادی را برای فرمهایی که میخواهیم ایجاد کنیم را تشکیل میدهیم که پارامتری ساده را تشکیل میدهند (شکل ۱۷ را ببینید).

جدول پارامتریک

شکل ۱۷ جدول پارامتریک.

 

 بازگشت به Ref. نمایش سطح با تابلو شروع میکنیم روی دکمه Work Plane (Create -> Work Plane) کلیک کنید. در کادر محاوره Work Plane، Reference Plane: Tabletop را از گزینه Name انتخاب کنید (نگاه کنید به شکل ۱۸). با انجام این کار، ما از طرح مرجع Tabletop که ما در شکل ۱۳ به آن اشاره کردیم، طرح می کنیم.

پلان های مرجع برای آموزش

شکل ۱۸. پلان های مرجع برای آموزش.

 

در نوار ایجاد، ابزار اکستروژن را از پانل فرمها انتخاب کنید. در پنل Draw منوی متنی، ابزار مستطیل را انتخاب کنید و یک مستطیل ۵ ‘x 4’ را در بالای صفحه های مرجع قبلا طراحی شده طراحی کنید. متوجه خواهید شد که پس از طراحی مستطیل، چهار آیکون قفل باز ظاهر می شود. روی هر یک از آنها کلیک کنید تا آنها را قفل کنید (نگاه کنید به شکل ۱۹). این خطوط قرمز را در بالای هواپیماهای مرجع قفل می کند. بعد، با کلیک روی دکمه Finish Edit Mode از حالت طرح خارج شوید.

قطعه خط قفل کردن خطوط مرجع

شکل ۱۹. قطعه خط قفل کردن خطوط مرجع.

 

در حالی که هنوز tabletop هنوز انتخاب شده است، یک مقدار از ۰ ‘- ۱ ½ “را در قسمت محدودیت -> Extrusion End پالت Properties وارد کنید (نگاه کنید به شکل ۲۰). دکمه Finish Edit Mode را کلیک کنید تا از حالت طرح خارج شوید.

وارد کردن مقادیر ضخامت در پالت Properties

شکل ۲۰. وارد کردن مقادیر ضخامت در پالت Properties

 

حالا پارامترها را خم کن روی دکمه ی نوع فمیلی (ایجاد یا اصلاح -> خواص) کلیک کنید. مقادیر پارامترهای ابعاد طول و عرض را تغییر دهید و سپس دکمه اعمال را کلیک کنید. متوجه خواهید شد که فرم اکستروژن به ارزش های جدید به روز می شود. روی OK کلیک کنید و سپس Ctrl + Z را چند بار فشار دهید تا تغییر را لغو کند. دوبار کلیک بر روی ارتفاع جلو از مرورگر پروژه. به کادر محاوره ای Family Types بروید و سپس مقدار ارتفاع را تغییر دهید. روی OK کلیک کنید و سپس تغییراتی که ایجاد کرده اید را لغو کنید.

ما در حال حاضر قسمت های باقیمانده جدول را اضافه خواهیم کرد: پشتیبانی پا و پا.

در نوار کنترل مشاهده، سبک بصری را به Wireframe تغییر دهید (نگاه کنید به شکل ۲۱).

سبک بصری Wireframe از نوار کنترل مشاهده.

شکل ۲۱. سبک بصری Wireframe از نوار کنترل مشاهده.

 

مراحل و ابعاد مرجع نشان داده شده در شکل ۲۲ را اضافه کنید. این روش را دنبال کنید:

اول پارامتر ابعاد بعدی را ایجاد کنید

(۱).
بعد بعدی را وارد کنید و سپس نماد محدودیت برابری (۲) را کلیک کنید.

رشته ۲ بعدی (۳) را اضافه کنید و سپس روی آیکون قفل باز کلیک کنید تا آنها را قفل کنید.

همین کار را برای قسمت جنوبی میز تبلت انجام دهید. اما به جای ایجاد پارامتر عرض پای پشتیبانی، فقط ابعاد ۳ ‘- ۰ را انتخاب کنید و سپس پارامتر قبلا ایجاد شده را از منوی کشویی Label در نوار گزینه انتخاب کنید.

اضافه کردن هواپیماهای مرجع بیشتر و پارامترهای بعد.

شکل ۲۲. اضافه کردن هواپیماهای مرجع بیشتر و پارامترهای بعد.

 

اکنون بگذارید حمایت پا کمک کنیم. روی دکمه تنظیم از پانل کار پیکربندی کلیک کنید و سپس به صفحه Ref. سطح. (نگاه کنید به شکل ۲۳

انتخاب یک صفحه کار از گزینه نام در کادر محاوره ای Work Plane

شکل ۲۳. انتخاب یک صفحه کار از گزینه نام در کادر محاوره ای Work Plane

 

روی ابزار Extrusion کلیک کنید (ایجاد -> فرم ها). با استفاده از ابزار Line در پانل قرعه کشی، حمایت پای همانطور که در شکل ۲۴ نشان داده شده است را طراحی کنید.

طراحی پایه پایه.

شکل ۲۴ طراحی پایه پایه.

 

ضخامت را با وارد کردن ۲ “در قسمت End-Extrusion End از پالت Properties مشخص کنید (نگاه کنید به شکل ۲۵).

تعیین محدودیت ضخامت در پالت Properties

شکل ۲۵. تعیین محدودیت ضخامت در پالت Properties

 

بر خلاف ابزار مستطیل، ابزار خطی یک نماد قفل باز را پس از نمایش خط در بالای یک صفحه مرجع نشان نمی دهد. این یک آیکون قفل باز را به طور لحظه ای نمایش می دهد، اما زمانی که شما سعی می کنید آن را کلیک کنید، آن را از بین می رود. با این وجود، می توان آن را پس از شکل دادن فرم، یا در حالت طرح یا پس از کلیک روی دکمه ویرایش حالت ویرایش، قفل کرد. این کار با استفاده از ابزار Align انجام می شود.

برای مثال فوق، اجازه دهید این روش را در حالت طرح انجام دهیم. بر روی ابزار Align از پانل Modify زبانه اصلاح کلیک کنید یا میانبر صفحه کلید AL را تایپ کنید. حالا یک هواپیمای مرجع را انتخاب کنید و سپس بر روی یک قسمت خط بالای آن کلیک کنید. یک آیکون قفل باز می شود (شکل ۲۶ را ببینید). برای بستن بخش خط با هواپیما مرجع کلیک کنید.

هماهنگ کردن بخش های خط با هواپیما مرجع در حالی که در حالت طرح.

شکل ۲۶. هماهنگ کردن بخش های خط با هواپیما مرجع در حالی که در حالت طرح.

 این روشها را برای ۱۱ قسمت خط باقیمانده انجام دهید و سپس دکمه Finish Edit Mode را کلیک کنید.

به طور خلاصه، شما می توانید با کلیک بر روی یک بخش خط با ابزار Align ابتدا و سپس یک صفحه مرجع. همچنین می توانید پس از خروج از حالت طرح، با کلیک کردن بر روی یک صفحه مرجع و سپس لبه اکستروژن، روند پردازش را انجام دهید.

قبل از اینکه ما با آخرین جزء ادامه دهیم، پارامتر عرض لبه پشتیبانی را تکان دهیم و سپس تغییر را لغو کنیم. اگر یک پیام خطا دریافت کرده اید یا فرم به درستی انعطاف پذیر نیست، اطمینان حاصل کنید که بخش های خط پشتیبانی پایه به خطوط مرجع قفل شده اند.

با استفاده از ابزار اکستروژن، یک دایره را با شعاع ۲ “در تقاطع هواپیماهای مرجع پیش فرض طراحی کنید (نگاه کنید به شکل ۲۷). این پای میز است.

طراحی پایه میز

شکل ۲۷. طراحی پایه میز.

 

در پصفحه  Properties، محدودیت های ارتفاع این پا را وارد کنید، همانطور که در شکل ۲۸ نشان داده شده است و سپس دکمه Finish Edit Mode را کلیک کنید.

وارد کردن محدودیت های ارتفاع در پالت Properties

شکل ۲۸. وارد کردن محدودیت های ارتفاع در پالت Properties

دوبار کلیک بر روی ارتفاع جلو از پالت Properties. روی ابزار Align کلیک کنید و سپس لبه بالایی پای دایره را انتخاب کنید (اگر لازم است، کلید Tab را برای انتخاب آن فشار دهید) همانطور که در شکل ۲۹ نشان داده شده است. سطح مرجع را در پشت آن انتخاب کنید و سپس روی نماد قفل کلیک کنید. همین کار را برای لبه پایین پای دایره انجام دهید.

قفل کردن لبه های بالا و پایین پایه را به مرجع صفحه رفرنس

شکل ۲۹. قفل کردن لبه های بالا و پایین پایه را به مرجع صفحه رفرنس.

بر روی نمای ۳D  به طور پیش فرض کلیک کنید و سپس پارامترهای جدول را از کادر محاوره ای Family Types گزینید.

خودشه! شما فقط یک جدول پارامتریک ایجاد کرده اید.

نتیجه

جوهر ایجاد پارامترها در یک گروه ابتدا چارچوب ساختن چارچوب را به کار می گیرد. سپس اجزاء به آنها متصل و قفل می شوند. این به این معنی است که یک فمیلی وقتی که در یک پروژه لود می شود ابعاد آن را تغییر می دهد. درست همانطور که در ساخت اجزای خود، خلاقیت کلید اعطای پارامترهای مفید است. هیچ قانون مجموعه ای وجود ندارد شما می توانید بخش های خاصی را قفل کنید تا مکان های خود را با توجه به قواعدی که تعریف می کنید محدود کنید. شما همچنین می توانید فرمول های شرطی را اعمال کنید. شما می توانید بخش های مختلف یک فمیلی را در داخل فمیلی اصلی قرار دهید تا آنها به عنوان یک واحد حرکت کنند.

 

آنچه در اینجا ارائه می شود، دانش اساسی است که شما برای ایجاد فمیلی های پارامتری باید شروع کنید.تحقیق شما، و بیشتر از همه، نشستن و ایجاد فمیلی های پارامتری به دست آوردن برخی از عمل دستکاری است. بدون مقدار آموزش شما را قادر می سازد تا به طور کامل اصول پشت این تکنیک ها را درک کنید تا زمانی که در واقع یک دست در ایجاد یک فمیلی پارامتری خود دارید.

 

نویسنده : میثم نوری

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا میخواهید دیدگاه خود را ثبت کنید؟
آزادانه دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *